Ricky Gervais’in Şaheseri: Afterlife

/ / SİNEMA

Afterlife dizisi yakın bir tarihte final sezonu ile seyircisiyle tekrar buluştu. Final sezonunun Netflix’e daha yeni gelmesi nedeni ile bu sezon hakkında yorum yapmadan, dizinin genel anlamda kalitesini ve ilk iki sezonunun başardıklarını anlatacağız. Bir yandan da hem Ricky Gervais’e hem de bu yapımda emeği geçen insanlara, sektörün bu kadar açık bir şekilde yozlaşmaya doğru gittiği bir dönemde bu eseri bizlere sundukları için bir nevi teşekkür edip, takdirlerimizi sunacağız. IMDB’de 8.5/10 bir puanlamaya sahip olan Afterlife, 14 Ocak 2022’de final sezonunu yayınlayarak, tüm seyircilerine güzel anılar bırakarak bizlere veda etti. Diziyi merak edenler veya izlemek isteyenler için dizinin süresinin 25-35 dakika aralığında olduğunu ve 3 sezon, 18 bölümden oluştuğunu belirtmekte fayda var. Dizinin belki de en iyi yaptığı şey, süresini çok iyi kullanarak her olayı, seyirciye verilmesi gereken sürede vermesi ve bizleri hiçbir anda sıkmaması olabilir.

Dizi Tony adında bir karakterin karısının ölümünden sonrasını konu alıyor. Tony bu ölümle birlikte değişmiş, intihara meyilli hale gelmiş bir insana dönüşüyor ve geçmişte olduğundan çok daha farklı bir hale bürünerek insanlara nefret kusmaya başlıyor. Karısını dünyadaki her şeyden daha çok seven bir adam olan Tony, hayatı boyunca keyif almasında en kritik rolün hayat arkadaşı olduğunu düşünmekte ve bu hayatın geri kalanında hayat arkadaşını kaybetmiş olmak onun için yaşayan bir ölü olmaktan farksız. Dizide her şeyden önce takdir edilmesi gereken bir nokta varsa o da başrolün, yani Tony’nin, karakter gelişimi. Hepimiz hayatta belli fikirlere ve yaşayış biçimlerine sahibiz ve hepsi de birbirinden çok farklı. Tony hem karısıyla olan geçmişinde, hem yaşadığı anda hem de sonraki bölümlerde gösterdiği gelgitli halleriyle düşüncelerinin ancak belirli olaylarla veya farkındalıklarla değişmesiyle seyirciye samimi ve inandırıcı gelen ve bunu çok iyi şekilde başaran bir karakter. İlk 2 sezon boyunca Tony, karısının ölmesinden sonra hayata bakış açısını birçok kez değiştiriyor. Bu değişim her seferinde bir nedenle veya konu üzerine farklı bir bakış açısı getirmekle oluşuyor. Bazen gittikçe iyiye giden Tony bazen de anlık olarak çökebiliyor. Hayatı tam düzelecek derken tekrar intiharın eşiğine gelebiliyor ve bunların her birinin nedeni seyirciye çok net bir biçimde geçiriliyor.

Yapımda yer alan bir diğer önemli unsur da, her karakterin orada doğal bir biçimde bulunabilmesi, karakterin kendi yapısı her ne kadar topluma uygun düşmese bile yaratılan dünyada doğal bir şekilde var olabileceğinin seyirciye inandırılması ve bunun diziye çok iyi yedirilmesi olabilir. Dizide yer alan her yan karakterin aslında kendi hayatlarının başrolleri olduğu dizinin belirli bölümlerinde çok güzel anlatılıyor. Bir filmi veya diziyi izlediğimizde, bazı karakterlerin sadece başrol için orada olduğu, onun hikayesini desteklemek için orada bulunduğu bariz şekilde belli oluyor. Oysa Afterlife, her karakterin duygu durumunun değişmesi ve hepsinin farklı karakteristik özelliklere sahip olmasıyla çoğu yapımdan ayrılan, özel bir konuma geliyor. Dizide en az 3-4 bölümde gördüğümüz ve az bile olsa sesini duyduğumuz her karakterin aşağı yukarı en azından ya karakterini ya da geçmişini bir şekilde öğreniyoruz ve insan psikolojisi üzerinden yol alan bu dizinin gerçekten insanı noktaları bu kadar iyi yakalaması diziyi çok daha iyi bir noktaya taşıyor.

Konusu, anlatım dili ve genel çerçevesine baktığımızda Afterlife her ne kadar melankolik ve depresif bir dizi gibi akıllarda canlansa da aslında bundan çok daha fazlasını seyircisine vaat eden bir dizi. Dizinin konusu Tony’nin karısının ölmesi ile değişen ruhsal durumunu ele asla da, bir önceki paragrafta da belirttiğim gibi, Dünya’nın hala aynı şekilde dönmeye devam ettiğini, her insanın kendine has problemlerinin olacağını ve her kişinin kendi hayatının başrolü olduğunu seyirciye çok net bir şekilde geçirmeyi başarıyor bu dizi. Bölümlerde kasvetle özdeşleşen yağmur, fırtına, ağlama, karanlık bir renk paleti gibi hiçbir unsura yer verilmemesi de buna çok hoş bir örnek teşkil ediyor. Dizinin her bölümü güneşli ve hatta güzel diyebileceğimiz günlerde geçiyor ve çoğu dakikasında bu üzücü olayların hayatın olağan akışında olduğu hissini veriyor seyircisine. İnsandan yola çıkan bir dizinin iyi olduğunu gösteren bir diğer unsur da her karakterin öznel yargılarda bulunması diyebiliriz. Her bir karakter kendi özgün fikirlerine sahip olduğunda ve dizide her konuya farklı bir çerçeveden bakıldığında, dizi bizlere hem samimi hem de inandırıcı geliyor. Dizide hiçbir karakter aynı şekilde bakmıyor dünyaya. Her birinin her konuda birbirlerine farklı tavsiyeler vermesi, farklı şeylere üzülüp farklı şeylere sevinmesi ama yine de zaman zaman ortak bir noktada buluşabilmeleri dizinin kıymetini arttırıyor. Dizi ufak bir kasabada, ufak bir insan topluluğuyla, hayatın ne olduğunu veya farklı insanlar için ne anlam ifade edebileceğini, samimi, gerçekçi, inandırıcı, bazen vurucu, bazen eğlenceli ve her zaman çok başarılı şekilde anlatıyor.

Yapım, özellikle ele aldığı konusu ve bunu aktarmadaki başarısıyla bol bol övülmeyi hak ediyor. Özellikle yapımda verilen mesajlar, fikirler ve kurulan cümleler o kadar yerli yerinde ki, böyle bir piyasada diğer yapımlarla kıyaslayınca bir elmas gibi parlıyor. Yapımda emeği geçen herkes gerçekten bu mükemmel işe imza atmalarıyla bile insanların hayatına çok güzel bir etki bırakmış vaziyette bu nedenle hepsine takdirlerimizi iletelim. Bunun yanında takdirlerin ve övgülerin en büyüğünü ise elbette Ricky Gervais almalı. Diziyi hem yazması, hem yönetmesi hem de Tony gibi derin bir karaktere bu kadar başarılı bir şekilde hayat vermesiyle gerçekten Ricky Gervais piyasayada yer alan insanlara adeta bir ders veriyor. Komedyenliğiyle halihazırda çok büyük saygıyı hak eden Ricky Gervais, mükemmel ve ayrıntılı senaryosuyla, filmdeki her olayı doğal ve akışkan biçimde seyirciye geçirmesiyle ve Tony gibi bir karaktere hayat vermesiyle, hem kaleminin gücünü hem de yönetmenlik ve oyunculuktaki başarısını bu diziyle gözler önüne seriyor.

 

Kaynakça

  1. Imdb.Com. https://www.imdb.com/title/tt8398600/?ref_=ttep_ep_tt.

Görsel Kaynakça

Kapak Fotoğrafı: 2022. M.Media-Amazon.Com. https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BZjQ3MDI5ZWYtNmIzMC00OTY0LTk4MGYtMWViYzk5MWRhNTcyXkEyXkFqcGdeQXVyMTEyMjM2NDc2._V1_.jpg.

Yazı İçi Resim 1: 2022. Hips.Hearstapps.Com. https://hips.hearstapps.com/hmg-prod.s3.amazonaws.com/images/ricky-gervais-after-life-1551798139.jpg.

Yazı İçi Resim 2: 2022. Static01.Nyt.Com. https://static01.nyt.com/images/2020/04/25/arts/23gervais1/23gervais1-mediumSquareAt3X.jpg.

 

-Uğur Tunur

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir