Dalında Papatya

/ / EDEBİYAT

hüzün maviydi aydınlığıyla güneşin

bir narın içinde saklanan bin tane gibi

gözyaşı nar taneleri gibiydi

nar, kalbimizin kanıyla renkli

birleşen yağmurlar dört bir şehirden

sel olup tüm sokaklara aktı

.

ve papatyalar açardı o şehirde

bu mevsimde sokaklar boş değilse

açan papatyaları toplayan eller vardı

bazıları okuldan dönerken gülüşleriyle

bazıları götüreceği insanın hayaliyle

bazı eller de taç yapmak için

.

o tacın konacağı bir baş vardı

saçları beline kadar uzanan veya omzunda

taç, saç kırıklarını iyileştirirdi

kalp kırıklarını iyileştireceği gibi

.

o kırgın şehirde papatyalar açtı

toplayacak ellerin gömüldüğü toprak üstünde

papatyalar bu mevsim toplanmadı

yapılmayan taçlar da konacak bir baş bulamadı

.

sevgi yeşiliyle boyanırdı sapları

yaprakları ise en masum beyaz

içindeki sarı güneşin temsiliydi

her koklayanın içini ısıtması gibi

.

papatyalardan haberimiz yok artık

çiçekler dalında güzel derler ya

şimdi o şehirde tüm papatyalar toprakta kaldı

-Emine KAMALI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir