Gemi

/ / EDEBİYAT

ilk şiirini yazmak gibi
odaya giren bir kuş gibi
sana bakmak gibi
kokuludur her şey biraz
bu yamuk çemberden çıkmak gibi
tüm bunların ötesi
soğuk bir çöl gecesi gibi
lanetli, ıpıssız
sırf bu yüzden
uzaktan bakarken limandaki gemiye
her aşkın sonunda ben
özür diledim kendimden
o gemi,
geceleri kalkarken sessizce
bir savaş ağıtı
bir yasak aşk
bir sır
bir yoksulluk
bir ayrılık
bir ölüm
bir de nar ağacı götürür beraberinde
bir insandan bir insana,
aslında eşit
ama anlamayan birbirini
barbarlar ve eşitlik konusundaki tez
yanılmıştır yani
onlar ki bir türlü kavuşamayan
onlar ki kan bahçelerinde dünyanın
feryat figan bir parça toprak arayanlar
onlar bilmez
aramak mı zor bulmak mı
onlar bilmez
kalkan kaç gemi
varır gideceği yere

gel bir sen, bir sus
seviyorum sessizliği
loş ışığı ve
az olan her şeyi
azalıp bir oluruz
gel, meyus etme beni
beraberinde gölgene demir atmış gemileri de getir
al beni bu biçare deryadan
ne olur al, çok korkuyorum
korkuyorum bir kez daha özür dileyemem kendimden
toplayalım ne varsa
hüznü ve sevinci
bir tek, söz vermiştin, bir tek
ayrılık gelmesin.

Şevval ERDEMOĞLU

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir